Afgelopen vrijdag was ik te gast op een congres van een grote ondernemersorganisatie waarbij het thema “social media” was. Belangrijk om te vermelden is dat het overgrote deel van de aanwezigen weinig tot geen ervaring hadden met social media.

Daarom werd de middag afgetrapt met een introductie over sociale media. De presentator liet de verschillende social media gereedschappen de revue passeren. Ook had hij een deel van zijn presentatie ingeruimd voor unified communication. Tenslotte liet hij zien hoe deze te combineren waren, onder de titel van Het Nieuwe Werken.

Na deze inleidende presentatie over social media, werden de aanwezigen verdeeld over een aantal brainstorm workshops. Gedurende een uur werd gepraat, gediscussieerd en vooral veel geleerd over het onderwerp social media. Het doel van de workshop was om na te denken wat...

De introductie van sociale media binnen uw organisatie is best een intensieve klus. Maar omdat het een leuke en vooral uitdagende klus is, ben ik graag betrokken bij deze trajecten.

Eén van de dingen die het uitdagend maakt, is de verscheidenheid van zienswijze met betrekking tot de introductie ervan. De één vindt het een geweldige manier van werken want zo doe ik het in de privé sfeer toch al jaren. Een volgende kan zich er helemaal nog niets bij voorstellen, sociale wat? En de derde spreekt juist van de gevaren, dat de echte contacten helemaal gaan verdwijnen en dat je hele leven op straat komt te liggen. Mag ik nog een beetje privacy aub?!

En willen deze verschillende groepen straks intern hiermee gaan samenwerken, kennis delen of communiceren, dan moet je wel onderkennen dat er dus ook een verschil is in acceptatie. Sommige managers gaan deze...

De 3e vraag in de enquête ging over een onderwerp dat eigenlijk altijd aan de orde komt wanneer sociale media ergens wordt geïntroduceerd; weerstand.

De gebruikers zouden in de meeste gevallen het leidend voorwerp bij de implementatie van nieuwe informatie systemen moeten zijn. Echter vervullen zij in sommige gevallen de rol van het grootste obstakel;

“Ik vond de netwerkschijf toch handiger…”, “veels te ingewikkeld dit….” en “wéér een nieuw systeem”.

Toch wel vaak gehoorde opmerkingen tijdens implementatie trajecten weten wij uit ervaring. En daar is op zich niets mis mee! We weten namelijk ook uit ervaring dat de personen met de grootste weerstand zich meestal erg betrokken voelen bij het onderwerp. Wanneer zij, na veel discussie en uitproberen, zien dat sociale media een enorm goed hulpmiddel kan zijn veranderen ze vaak in de grootste cheerleaders.

Vanuit welke hoek verwacht u de meeste weerstand bij het implementeren van sociale media?



Vaak zien we dat er bij de introductie...

In een reeks van interviews, laat ik mensen aan het woord die iets doen met sociale media. Vaak intern bij organisaties, maar soms ook extern. Deze maand is het woord aan Linda Goeman en Sander Zwart, werkzaam bij BBned. Een organisatie die breedbanddiensten levert aan service providers en telecombedrijven.

In een zeer modern gebouw word ik ontvangen door Linda en Sander. Beide zijn vanuit hun vestiging verantwoordelijk voor de implementatie van een nieuw intranet. Linda is vooral verantwoordelijk voor de inhoud, terwijl Sander zich meer met de techniek bezighoudt. Het nieuwe intranet, dat een rustig en professioneel karakter heeft, is net een maand operationeel.

Linda trapt af: “De aanleiding ligt in het feit dat we graag één intranet wilden creëren voor de vestigingen Hoofddorp en Nijmegen. Een platform om beide vestigingen bij elkaar te krijgen....

In de eerste reeks van interviews, laat ik mensen aan het woord die iets doen met sociale media, vaak intern bij organisaties, maar soms ook extern. Deze maand is het woord aan Harold Ytsma, werkzaam bij stadsdeel De Baarsjes in Amsterdam.

Op een zonnige woensdagmiddag heb ik afgesproken met Harold Ytsma. We ontmoeten elkaar op een leuke plek op het centraal station in Amsterdam, in het cafe ‘1e klas’. Een plek waar mensen samenkomen.  Harold noemt zichzelf informatiemakelaar, iemand die informatie verzamelt, het verwerkt om het vervolgens door te geven als antwoord op iemands vraag. Zijn typering over zichzelf: “Een jonge man van zestig gefascineerd door informatie (en het doorgeven daarvan) voor de creatie van aangenamer leven en werken."

En dat hij informatie verzamelt, daar kom ik snel achter. Hij noemt direct twee interessante zaken, een social media onderzoek van corner-stone.nl en het boek van Huib Koelman, twitteren op je werk. Echt een aanrader noemt hij het. Hij besluit het onderwerp met:...

Intranet2.0, LinkedIn, Facebook, Hyves... steeds vaker horen we deze termen in onze dagelijkse praktijk. Naast bovengenoemde bekende communities, zien we steeds vaker dat organisaties ook hun eigen interne of externe community starten met specifieke doelgroepen (denk hierbij bijvoorbeeld aan: BusinessClub van Business Nieuws Radio, Ambtenaar2.0  of Overheidcircuit, etc.).

Een community blijkt immers een uitstekend gereedschap om mensen met elkaar in contact te brengen en kennis uit te wisselen.

Zowel binnen als buiten de organisatie kan dit grote voordelen opleveren:

werknemers vinden eenvoudig reeds beschikbare kennis bij andere collega’s kennis gaat niet meer verloren op het intranet (mogelijke) cliënten vinden vanzelf de diensten die de organisatie aanbiedt Intern en extern talent kan worden “gevolgd” voor kennisoverdracht, inspiratie en uitbreiding van het netwerk Kortom, of het nu tijdens werktijd is of privé; steeds meer mensen communiceren met elkaar via communities.

...

In mijn vorige blog over Vraag 1 had ik het over het tipping point, de kritische massa die er voor zorgt dat een idee, concept of oplossing ineens gemeengoed wordt. De conclusie was dat we, wat betreft sociale media binnen organisaties, midden in dat tipping point zitten. Goed op weg, maar nog niet op de plaats van bestemming.

Maar is dat wel zo? Is het niet gewoon een simpele hype? Een situatie waar iedereen er wel over praat, maar er niets mee doet? Vraag 2 probeert daar antwoord op te geven door niet te vragen naar een mening over, maar juist naar de werkelijke staat van sociale media binnen de organisatie. Deze vraag luidt dan ook;

Welke stelling met betrekking tot de introductie van sociale media past het beste bij uw organisatie?

  Ook in deze vraag komt weer duidelijk het tipping point naar voren. Stelling 4, 5 en 6 krijgen verruit de minste stemmen, en hier vallen stelling 4 en 6 op. Beide geven namelijk twee extremen aan;  onze organisatie is er nog helemaal niet mee bezig én;  de implementatie van sociale media is inmiddels achter de rug.

...

De afgelopen week was er in de Westergasfabriek het evenement TheNextWeb (de eerste dag was elders, maar dat is een niet interessant detail). Drie dagen lang ging het over de nieuwe mogelijkheden, ideeen en kansen voor het web. Dagen die je opnieuw over dingen na laat denken. Hoe past ons CorporateLives® in dit geheel?  Bijzonder leuk en inspirerend.

Het gaat te ver om een compleet verslag te doen van de drie dagen, daarom hieronder enkele voorbeelden van de presentaties.

De presentaties vielen in twee soorten uiteen (die elkaar in een prettig ritme afwisselden): de keynote sprekers en startup presentaties. De laatste waren nieuwe initiatieven voor het web, ieder met een eigen invalshoek:  van het delen van elkaars playlists tot software om een gestolen laptop terug te vinden middels geo informatie die het device doorspeelt als het opnieuw wordt opgestart (door de dief).

Anderen hadden ingezet op de kracht van de locale communities. Het voorbeeld ging over mensen die in dezelfde metro reizen,...

Angst om er niet bij te horen, om iets te missen van de grote hoeveelheid informatie, maakt jongeren ziek. Het heeft een naam: geen zwaarlijvigheid, obesitas, maar informatieovervloed, infobesitas. Het is, naar ik lees, de nieuwe ziekte. Ook verneem ik dat het een nieuwe trend is, vooral dan onder de jongeren. De veelgehoorde klachten zijn: slaaptekort, vermoeidheid en concentratieproblemen. De term infobesitas is verzonnen door iemand uit het trendteam van YoungWorks, een bureau voor jongerencommunicatie. Maar in de publiciteit bleef het niet bij de introductie van de naam. De media sprong er bovenop, het haalde ruimschoots de TV waar het een serieus item werd.

Dus van teveel informatie wordt je ziek. Ik hoor ook hele andere geluiden. Herkent u een van deze opmerkingen binnen uw organisatie: “waarom hoor ik nooit eens wat over onze afdeling?”, “waarom moet ik in de krant lezen hoe het met onze organisatie gaat?”. Van te weinig informatie worden mensen ook knorrig. Moeten we dit dan ook maar een aandoening...

Wanneer je ergens heel erg enthousiast over bent kan het gebeuren dat je de wereld door een roze bril gaat bekijken.

Enthousiast ben ik absoluut over het gebruik van sociale media binnen organisaties en overheden. Ik ben er zelfs heilig van overtuigd dat dit een concept, werkwijze, oplossing is (hoe je het ook wilt noemen) die organisaties kan helpen beter te communiceren en kennis te delen.

Echter moet ik er voor zorgen dat de roze bril ver van m`n neus blijft. Dit doe ik (uiteraard samen met mijn collega`s) door continu feedback, meningen en ideeën te verzamelen. Keeping it real, zoals vele rap-artiesten zouden claimen.

Onderdeel hiervan is een korte enquête die ik onlangs bij de deelnemers van de “Hoe word ik een Intranet Community Manager” workshop heb afgenomen. In deze blog wordt elke week één van de vragen met bijbehorende uitkomst en conclusie geplaatst.

Feedback is meer dan welkom, we keep-en het graag real!

Vraag 1

Volgens het Intranet 2.0 Global Survey (http://intranetblog.blogware.com/blog/_archives/2008/10/9/3923844.html)...