Hij was pas 16 jaar, alleen en stond daar op dat kruispunt, zonder bestemming… en ineens drong het tot hem door dat er eigenlijk helemaal niemand op hem zat te wachten..
Het begon te regenen.

Wat nu? Normaal gesproken loop je altijd ergens heen. Je hebt je voorbereid en bent onderweg naar je bestemming. Maar deze keer was anders. Hij wilde gewoon weg  uit het keurslijf.  Vanaf nu zou hij vrij zijn, zijn eigen beslissingen nemen en zelf zijn koers bepalen.

Geen baan of uitzicht daarop. Veel diploma’s had hij niet. Wel een grote inzet en nieuwsgierigheid. Maar hoe kom je daar verder mee?

Hij begon maar als magazijn medewerker bij een supermarkt. Daar verbaasde hij zich over de kwaliteiten van collega’s en vooral hoe die niet werden ingezet voor het beroep dat ze uitoefenden. “Dit is slechts een tijdelijk baantje voor tijdens mijn studie. Daarna zie ik wel..”: hoorde hij vaak.

Waarom wist zijn werkgever hier niets van? Waarom probeerde zowel de medewerker als het bedrijf niet iets te doen met deze verborgen kennis, passie of interesse?

Hij was inmiddels aan de slag als junior PC verkoper en ging zelf ook maar studeren in de avonduren. Eerst middle-management en daarna Nima. Bij gebrek aan bedrijfsbudget betaalde hij de opleiding zelf. Maar hoe hij ook probeerde, zijn werkgever had geen oog of oor voor zijn opgedane kennis en ervaring.

De praktijk bleek zo te werken dat een HRM manager hierin moest gaan geloven door allerlei tests en invulformulieren. En indien het niet gelegen kwam, kon het nog jaren duren voordat je gehoord werd en/of dat je jezelf kon verbeteren.

Solliciteren zou wellicht een oplossing zijn. Maar ook hier kreeg hij te maken met HBO-diploma eisen. Dat zou betekenen dat hij nog jaren zou moeten studeren om alleen al de toelatingseisen te behalen. Waarom was het ontbreken van een diploma toch de reden waarom er niet verder gevraagd werd naar zijn ervaring, zijn dromen, idealen, vaardigheden of attitude? Waarom was het niet eens onderwerp van gesprek?
Eigenlijk moest hij dus de functie al hebben om ernaar te kunnen solliciteren…

Zou het niet mooi zijn als je idealen, passies, ervaring en vaardigheden gerespecteerd werden als beschrijving van jouw mogelijke rol en bijdrage binnen de ontwikkeling van de organisatie en binnen de maatschappij? En wat nu als een systeem de uitgevoerde activiteiten binnen de taken van een medewerkers talent zou aantonen?

Hij werd gegrepen door dat idee en liet niet meer los. Ineens stond hij weer op dat kruispunt in de regen. Stel je voor dat er mensen waren geweest die hem hadden opgemerkt op basis van zijn profiel. Hoe hadden ze samen succesvol kunnen zijn? Hoeveel jaren vruchteloze rondzwervingen waren bespaard gebleven? En hoe hadden ze elkaars leven kunnen verrijken?

Veel mensen ervaren op een of andere wijze wel bovengenoemde drempels. Er is genoeg bereidheid om te leren en opgedane ervaringen zouden prima als uitgangspunt kunnen dienen om een succesvolle bijdrage te kunnen leveren.

Wij geloven dat het mogelijk zou moeten zijn en willen daarom de wereld helpen veranderen. Vanaf nu wordt de intentie van een persoon werkelijk de zichtbare koers voor zijn of haar succes! CorporateLives is geboren!